Fred De Bruyne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Alfred De Bruyne (Berlare, 21 oktober 1930 - Seillans (Frankrijk), 4 februari 1994) was een Vlaams wielrenner en sportjournalist.

In 1947 werd De Bruyne wielrenner. Hij won drie keer Luik-Bastenaken-Luik en verder enkele belangrijke klassiekers, zoals Milaan-San Remo, Parijs-Nice (2x) en Parijs-Roubaix. Van 1956 tot en met 1958 werd hij driemaal op rij eerste in de Challenge Desgrange-Colombo, de voorloper van de Super Prestige, een regelmatigheidsklassement in het wielerseizoen.

Op de weg was Rik Van Steenbergen, samen met die andere Rik (Van Looy) één van zijn grootste concurrenten. Op de baan waren De Bruyne en van Steenbergen companen. Zij zegevierden in de zesdaagse van Gent zowel in 1956 als 1957.

Na een zwaar verkeersongeval in 1960 beëindigde hij zijn wielerloopbaan. Hij werd sportjournalist bij de BRT-televisie van 1961 tot 1977. Zijn reportages werden erg gewaardeerd in Vlaanderen en delen van Nederland, en lange tijd was hij de belangrijkste wielerreporter op het scherm. Na zestien jaar werd zijn contract echter niet verlengd, waarna hij de eer aan zichzelf hield en ontslag nam.

Vanaf 1978 werd hij ploegleider bij verschillende wielerploegen. In zijn eerste jaar werd Michel Pollentier tijdens de Ronde van Frankrijk betrapt op dopingfraude. Meer plezier beleefde De Bruyne als ploegleider van de DAF Trucks ploeg. Kopman Hennie Kuiper won onder zijn leiding onder andere de Ronde van Vlaanderen.

De laatste jaren van zijn leven woonde De Bruyne in de Franse Provence. Hij publiceerde 4 boeken met biografieën van wielrenners en een boek met zijn memoires. Hij overleed op 63-jarige leeftijd na een slepende ziekte. In zijn woonplaats Seillans is een plein naar hem vernoemd. Er werd ook in Berlare een straat naar hem genoemd.